गोरखा, सिरानचोक–७ मा २०२९ वैशाख २८ गते जन्मिएका प्रेम बहादुर गुरुङ गण्डकी प्रदेशका अनुभवी, समर्पित र सिद्धान्तमा अडिग नेताका रूपमा परिचित छन्। साधारण गाउँमा जन्मिए पनि उनले २०४२ सालमै विद्यार्थी राजनीतिमार्फत सार्वजनिक जीवन सुरु गरे। ठाकुराम बहुमुखी क्याम्पसमार्फत अखिल विद्यार्थी युनियनमा जोडिएका गुरुङले तत्कालीन राजनीतिक उथलपुथलका बीच संगठन विस्तार, जनचेतना र आन्दोलनमा सक्रिय भूमिका वहन गरे। यही चेतना र प्रतिबद्धताले २०४९ सालमा उनलाई नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (एमाले) मा पूर्णकालीन कार्यकर्ता बनायो र त्यसपछि उनी निरन्तर गण्डकी अञ्चललाई आफ्नो मुख्य कार्यक्षेत्र बनाएर संगठन निर्माणमा होमिए।
गुरुङको राजनीतिक यात्रा जित–हार वा पदसँगभन्दा बढी संघर्ष, यातना र दृढताले चिनिन्छ। माओवादी द्वन्द्वका कठोर वर्षमा उनी राज्य पक्षबाट पक्राउ परी शारीरिक र मानसिक दु:ख भोग्न बाध्य भए। विडम्बना यो रहेन कि द्वन्द्वकै अर्को चरणमा माओवादी पक्षकै हातबाट पुनः मानसिक, सामाजिक तथा शारीरिक दवाब झेल्नुपर्यो। घर निकाला, परिवारबाट टाढा, जेलको अमानवीय अवस्थासँग जुध्दै उनले आफ्नो वैचारिक अडानलाई कहिल्यै क्षति हुन दिएनन्। जेलमै रहँदा पनि पार्टी संगठन विस्तार र वैचारिक संघर्ष निरन्तरता दिनु उनका राजनीतिक जीवनका दुर्लभ उदाहरणमध्ये एक हो।
जिल्ला स्तरदेखि प्रदेश नेतृत्वसम्म उनको यात्रा निरन्तर उकालो लाग्दै गयो। पिपुल्स भोलिन्टियर्सका प्रमुख, क्षेत्रीय सचिव, जिल्ला सचिवालय सदस्य, तमू संघका संस्थापक केन्द्रिय सदस्यदेखि लिएर गोरखा जिल्ला कमिटी सचिव र जिल्ला अध्यक्षसम्मका जिम्मेवारीमा उनले संगठनलाई बलियो र प्रभावकारी बनाउँदै लगे। नेकपा एकीकरणपछि समेत उनको नेतृत्व निरन्तर सशक्त रह्यो। हाल उनी गण्डकी प्रदेश कमिटी सदस्यका रूपमा सक्रिय छन्।
गुरुङले राजनीतिक संर्घर्षका वर्षहरूमा जनताको बीच बस्दै, निर्वाचन तयारीदेखि राहत तथा सामाजिक अभियानसम्म उल्लेखनीय योगदान दिए। पारदर्शी व्यवहार, जनताका समस्याप्रतिको संवेदनशीलता र लोकतान्त्रिक कम्युनिस्ट मूल्यप्रति अडिग प्रतिबद्धताले उनलाई विशिष्ट नेता बनाएको छ।
संक्षेपमा, प्रेम बहादुर गुरुङको जीवन त्याग, अनुशासन, वैचारिक निष्ठा र जनसेवामा आधारित एउटा उदाहरणीय यात्रा हो। कठिन परिस्थितिमा पनि नझुक्ने उनको साहस र प्रतिरोध शक्ति भावी पुस्ताका लागि प्रेरणादायी राजनीतिक धरोहर बनेर रहनेछ।
